|
W pierwszej kolejności
"Filmy Mojego Życia" :)
Solaris
Filmowy poemat Stevena Soderbergha tak naprawdę ma niewiele wspólnego z science-fiction. Podobnie jak w przypadku "Łowcy Androidów" czy "Odysei Kosmicznej 2001" akcja jest jedynie pretekstem do rozważań o istocie człowieczeństwa. Powstał obraz niezwykle finezyjny, wizualnie wysublimowany, miejscami niemal bergmanowski w swej narracji. Światło, cisza, doskonała muzyka, drobne gesty czy słowa, budują tu szczególny, kontemplacyjny nastrój. W szacie utkanej z wspomnień, słabości i trudnych wyborów, móc pochylić się nad oceanem wieczności - oto czym jest dla mnie Solaris.
Vanilla Sky
2001, reż. Cameron Crowe
Bladerunner
1982, reż. Ridley Scott
Dolls
2002, reż. Takeshi Kitano
Lost In Translation
2003, reż. Sofia Coppola
Possible Worlds
2000 reż. Robert Lepage
Casablanca
1942 reż. Michael Curtiz
2001: A Space Odyssey
1968 reż. Stanley Kubrick
Niebo Nad Berlinem
1987 reż. Wim Wenders
a także...
Trzy Kolory: Niebieski
1993 reż. Krzysztof Kieślowski
Trzy Kolory: Biały
1993 reż. Krzysztof Kieślowski
Trzy Kolory: Czerwony
1993 reż. Krzysztof Kieślowski
Hana-Bi
1997 reż. Takeshi Kitano
Mroczne miasto
1998 reż. Alex Proyas
Diuna
1984 reż. David Lynch
Miasteczko Twin Peaks
1990/91 reż. David Lynch
Prosta Historia
1999 reż. David Lynch
Ptasiek
1984 reż. Alan Parker
Miasteczko Halloween
1993 reż. Henry Selick
Miasto zaginionych dzieci
1995 reż. Jean-Pierre Jeunet
Amelia
2001 reż. Jean-Pierre Jeunet
Dróżnik
2003 reż. Thomas McCarthy
| 
